Αρχείο

Archive for Ιανουαρίου 2013

Βιβλιοκρισία: «Aldo Moro: Η ομηρία» της Άννα Λάουρα Μπραγκέτι

Ιανουαρίου 17, 2013 Σχολιάστε

Aldo Moro: Η ομηρία

Άννα Λάουρα Μπραγκέτι, Πάολα Ταβέλα

Primus Εκδόσεις Καπάτου

1999

Image

Πρόκειται για ένα βιβλίο που διάβασα στις διακοπές και για το οποίο δεν σκόπευα να γράψω κάτι. Όχι γιατί δεν το βρήκα ενδιαφέρον, αντιθέτως ήταν ένα πολύ διαφωτιστικό βιβλίο όχι μόνο όσον αφορά στην υπόθεση της απαγωγής του Aldo Moro αλλά και γενικότερα για τις Ερυθρές Ταξιαρχίες. Απλά λόγω έλλειψης χρόνου είχα πει να το αφήσω. Παρόλα αυτά ήρθε ο θάνατος του Πρόσπερο Γκαλινάρι, ενός εκ των εμπλεκομένων στην υπόθεση Μόρο, ο οποίος μάλιστα φέρεται να τον εκτέλεσε στο γκαράζ της γιάφκας όπου κρατήθηκε όμηρος ο Μόρο καθόλη τη διάρκεια της απαγωγής του. Τραγική ειρωνία, ο Γκαλινάρι βρέθηκε νεκρός στο γκαράζ του δικού του σπιτιού, από φυσικά αίτια κι όχι από σφαίρα βέβαια.

Το βιβλίο αυτό αποτελεί μια κατάθεση της Μπραγκέτι που αφορά την συνολική της πορεία στις Ερυθρές Ταξιαρχίες. Αναφέρεται στη δράση αλλά και την στράτευση εν γένει, λ.χ. την αντιμετώπιση των διαπροσωπικών σχέσεων στα πλαίσια των Ερυθρών Ταξιαρχιών. Αναφέρεται επίσης στις σχέσεις των έξω με την φυλακισμένη ηγεσία, στην στρατηγική της έντασης και της (αυτοκτονικής για το κίνημα) μεταφοράς της επίθεσης στην «καρδιά του κράτους», όπως και τις σχέσεις και τις (ιδεολογικές και πολιτικές) διαφορές με άλλες ομάδες όπως η Φράξια Κόκκινος Στρατός (RAF) και τις Παλαιστινιακές οργανώσεις. Αρκετό ενδιαφέρον έχει η κριτική προς τη RAF ότι ήταν τριτοκοσμικοί αντιιμπεριαλιστές εν αντιθέση με τους ιδίους που θεωρούσαν τους εαυτούς τους μαρξιστές-λενινιστές, αλλά και το γεγονός πως οι Ταξιαρχίες έδρασαν επί της ουσίας μόνες τους από την αρχή έως το τέλος χωρίς δεσμούς, επιχειρησιακούς/εκπαίδευσης κτλ με άλλες οργανώσεις εκτός Ιταλίας. Εντυπωσιακή είναι και η, κατά τα λεγόμενα της Μπραγκέτι και μέσα από τα διάφορα περιστατικά και ονόματα που αναφέρει, συμμετοχή εργατών, κύρια της FIAT στην οργάνωση αλλά και η δήλωση της Μπραγκέτι πως δεν υπήρχε ο ένας εγκέφαλος/αρχηγός της οργάνωσης τον οποίον έψαχνε το κράτος, και που τον «βρήκε» στο πρόσωπο του Τόνι Νέγκρι.

Πάρα πολύ ενδιαφέρον κατά την άποψή μου είναι η περιγραφή της άλλης πλευράς, της συστημικής. Πως μέσα από τη στρατηγική της έντασης πολύ σύντομα μετέτρεψαν την Ιταλία σε μια αυταρχική κοινωνία υπό επιτήρηση, με αποτέλεσμα την διάλυση του κινήματος (και όχι μόνο των Ερυθρών Ταξιαρχιών) αποκόπτοντας σιγά-σιγά την επαφή του με ευρύτερες μάζες φίλων και συμπαθούντων, με καταστολή και περιστολή δικαιωμάτων και ελευθεριών. Επίσης η καταδική σε θάνατο του Μόρο όχι από τις Ε.Τ. αλλά από το ίδιο το σύστημα, τους φίλους του Μόρο (πολιτικούς και προσωπικούς) προκειμένου στη μάχη με τις Ταξιαρχίες να βγει το σύστημα νικητής κι ας βαφόταν αυτή με το αίμα του Μόρο, κάτι το οποίο πέτυχε. Επίσης ο ρόλος του ΚΚΙ σε αυτή την μάχη με το σύστημα και η πλήρης συμπαράταξή του με τις δυνάμεις του συστήματος είναι επίσης εξαιρετικά σημαντική και ενδιαφέρουσα πτυχή που αναδεικνύει η συγγραφέας.

ΥΓ Οι θαμώνες της Λ.Δ. των Εξαρχείων μπορούν να το προμηθευτούν στην εξαιρετική τιμή των 3 ευρώ από το βιβλιοπωλείο Τέλειος Κύκλος.

Advertisements