Αρχείο

Posts Tagged ‘Λεωνίδας Χρηστάκης’

Η δυστυχία του να είσαι μαλάκας

Οκτώβριος 8, 2012 Σχολιάστε

Η δυστυχία του να είσαι μαλάκας

Λεωνίδας Χρηστάκης

Κάκτος

1984

 
Πολύ πριν ο Νίκος Δήμου μας “ενημερώσει” για τη δυστυχία του να είσαι Έλληνας, ο Λεωνίδας Χρηστάκης έπιασε το θέμα με το Η δυστυχία του να είσαι μαλάκας διότι όπως λέει και ο Γεωργίου, “ο κλασσικός, ο μαλάκας ο Έλληνας”.

Ο Λ.Χ. ως είθισται ασχολείται με σειρά διαφορετικών ζητημάτων κύρια σε σχέση με τη διανόηση και τον κόσμο των γραμμάτων και των τεχνών. Το ίδρυμα Φορντ, ο Ελύτης, ο Εμπειρίκος, ο χώρος των εκδόσεων ως προς τους εκδότες αλλά και τα βιβλία είναι μερικά από τα ζητήματα που καταπιάνεται με το γνωστό καυστικό του τρόπο. Στυλιτεύει πρόσωπα και καταστάσεις, αναδεικνύει άγνωστες, ξεχασμένες ή και θαμμένες πτυχές της (νεο)ελληνικής πολιτικής και πολιτισμικής ιστορίας και προσφέρει στον αναγνώστη τις προσωπικές του (επι)κρίσεις.

Εξαντλημένο εδώ και χρόνια, εάν το βρείτε σε κάποιο βιβλιοπωλείο τσιμπήστε το και δεν θα χάσετε.

ΥΓ Έχει σημασία να δώσει κανείς προσοχή στο γεγονός πως ο Χρηστάκης μέσα από τις κρίσεις του για πρόσωπα δεν τα ισοπεδώνει όπως διαφαίνεται φαινομενικά αλλά αναφέρει το έργο/την περίοδο για το οποίο/κατά την οποία το υπό κρίση άτομο έκανε κάτι (παραγωγή έργου ή και στάση ζωής) άξιο λόγου.

Advertisements

Η γενιά των beat και ο πρώην Πητ: αφορμές για την αμερικανική και ελληνική beat generation

Οκτώβριος 5, 2012 Σχολιάστε

Η γενιά των beat και ο πρώην Πητ: αφορμές για την αμερικανική και ελληνική beat generation

Λεωνίδας Χρηστάκης

εκδόσεις Τυφλόμυγα

2011

Δεν πρόκειται για καινούρια δουλειά παρά για συγκέντρωση παλαιότερου υλικού δημοσιευμένου στα διάφορα έντυπα ή έργα του Λεωνίδα Χρηστάκη σε σχέση με τους μπητ. Αυτό όχι μόνο δεν μειώνει την αξία του έργου, αντιθέτως πλέον δεν πρέπει κανείς να ανατρέχει στα δεκάδες βιβλία και εκατοντάδες φύλλα των εντύπων που έχει εκδόσει ο Χρηστάκης αλλά έχει όλα τα επιμέρους κείμενα σε ένα. Εκτός τούτου η εικονογράφιση και το φωτογραφικό υλικό του Πάνου “Πητ” Κουτρουμπούση που συνοδεύει την έκδοση είναι εξαιρετικό και σπάνιο και έχει από μόνο του αξία.

Εδώ πρέπει να σημειώσουμε πως δεν αποτελεί πρωτοτυπία για τον Λ.Χ. η ανακύκλωση κειμένων αφού κάθε φορά που τον διαβάζεις έχεις την εντύπωση πως κάπου στα έχει διηγηθεί στο παρελθόν κι εκεί που νομίζεις πως το ξέρεις το παραμύθι όλο και κάτι καινούριο έρχεται να προστεθεί.

Η δουλειά του Λ.Χ. πάνω στους μπητ—Έλληνες και ξένους—είναι σημαντική για μια σειρά από λόγους. Αφ’ ενός διότι ο ίδιος γνώρισε και “συμβίωσε” με όλη την ελληνική σκηνή και με αρκετούς από τους Αμερικανούς μπητ όταν αυτοί βρέθηκαν, κυρίως, στην Αθήνα πριν μισό αιώνα και διωκόμενοι από την Ταγγέρη. Αφ’ ετέρου διότι ο Λ.Χ. τυγχαίνει να είναι ένας από τους πραγματικά αυτόφωτους διανοητές, με πρωτότυπη και δική του σκέψη σε ένα σύμπαν με κατά βάση ετερόφωτα σώματα όπως αυτό της ελληνικής διανόησης. Τολμάει όχι μόνο να διατυπώσει άποψη και κρίσεις για πρόσωπα και καταστάσεις αλλά και να αμφισβητήσει συλλογισμούς και απόψεις τρίτων πάνω στο ίδιο θέμα. Κεντρικό ρόλο παίζει ο Κουτρουμπούσης, ο πρωταίτιος των Ελλήνων μπήτνικς σύμφωνα με τον Λ.Χ και συνδετικός κρίκος με την φάση της παράγκας του Σίμου του υπαρξιστή, η οποία προηγήθηκε των μπήτνικς.

Τι έλειπε…η (ιστορική) συνέντευξη του Κουτρουμπούση στον Αλέξη Καλοφωλιά (Merlin’s Music Box, 1995), η οποία θα λειτουργούσε ως ένα εξαιρετικό επίμετρο.